De Catlins

Co-captain's log, star date 21, 22 en 23 februari.
Na afscheid genomen te hebben van de hinnikende hyena reden we via alle prachtige baaitjes van het schiereiland terug naar Dunedin waar er een farmer's market was. Hier hebben we heerlijke kaasjes gekocht en nog wat andere boodschappen voor ons verblijf in de Catlins. Ook nog even Dunedin zelf bekeken. Een erg mooie stad, met een beetje een Schots aandoende stijl, maar toch ook met dat herkenbare New Zealand relaxte gevoel.
Van Dunedin reden we naar Nugget Point. Een fantastische plek aan de kust dat je via een hobbelig en steil weggetje kunt bereiken. Bij Nugget Point heb je een schattig klein wit vuurtorentje. Hier kun je helemaal naartoe lopen en van het verbluffende uitzicht over de oceaan genieten. Hierna reden we via een aantal bezienswaardigheden, zoals de Purakaunui waterval, naar Papatowai in de Catlins. De Catlins is een stuk van Nieuw Zeeland waar vaak, onterecht, alleen maar doorheen gereden wordt, in plaats van dat men er even de tijd voor neemt om er te overnachten. Dit is zonde, want de natuur is er prachtig. In Papatowai aangekomen was het wel even lastig om het huisje te vinden: de straat was snel genoeg gevonden, maar de nummering van de huizen was een beetje vreemd (van 5 naar 17, 19, 21, 9 weer naar 5 terwijl het dezelfde straat was), maar uiteindelijk was het gelukt! Het is ook een heerlijk huisje om een paar dagen te blijven.
Wat wel een groot nadeel is van de Catlins is dat je er nergens bereik hebt. Op zich ontzettend lekker, maar niet wanneer je een vooraf gereserveerde kayaktrip nog telefonisch moet bevestigen, of wanneer je je schoonmoeder nog wilt bellen omdat ze jarig is! Dus na een nachtje slapen maar naar de winkel in Papatowai gereden (ja, het is zo klein, het heeft maar één winkel) om daar van de payphone gebruik te maken. Helaas werkte deze alleen op telefoonkaarten, die we niet hadden, dus konden we twee dingen doen: of met de creditcard bellen, of doorrijden naar de McCleans waterval en kijken of daar iets mogelijk is. We kozen voor de tweede optie, aangezien we toch die kant op wilden. Bij de waterval aangekomen bleek dat daar een restaurant zit (iets met 'frog' in de naam) en daar mochten we gebruik maken van hun telefoon. Reservering bevestigd en door naar de waterval! Achteraf gezien was in het gastenboek van ons huisje ook te lezen dat het bellen met creditcard überhaupt niet werkt bij de payphone...
Na de McCleans waterval te hebben bekeken reden we door naar de Cathedral Caves. Dit zijn grotten die alleen met eb te bezoeken zijn, omdat ze anders helemaal onder water staan. De wandeling ernaartoe ging via een stuk bos en het strand. Het was echt heel gaaf om te zien hoe dicht het bos eigenlijk bij het strand ligt. Je hebt een paar honderd meter strand en dan paf!, bos. Maar die grotten dus. Heel erg mooi om te zien, erg hoog ook. Toen het water langzaamaan weer richting grot begon te gaan, zijn we weer naar de auto gelopen en zijn we terug gereden naar het huisje. De twee dagen dat we in de Catlins waren, regende het behoorlijk. We hebben zelfs nog een hagelbui gehad. Maar elke keer dat we de auto uit stapten om een stuk te gaan lopen, was het gelukkig droog.
Morgen rijden we naar Manapouri, want overmorgen moeten we ons om 6.45 melden voor onze kayaktocht. Ben er best zenuwachtig voor: hou ik het wel vol, val ik niet om van de slaap, val ik niet om in het water, gaat Daniel niet heel vervelend doen door te klooien met de kayak...