Helikopter, heeeelikopter

Co-captain's log, star date 1 maart
Vandaag vanuit Wanaka naar Makarora gereden, daar moesten we om 13.00 zijn voor de helihike. Wat dit eigenlijk heel kort inhoud is het volgende: 20 minuten in een helikopter, dan een wandeling van 3 uur, dan terug naar Makarora met een jetboat. Deze hele ervaring heet de Siberia Experience. Waarom Siberia, we zijn toch in Nieuw Zeeland? Het gebied waar je wordt afgezet en gaat lopen heet de Siberia Valley. Waarom dat zo is weet ik ook niet. Misschien dat één of andere Rus daar in de winter was en het op Siberië vond lijken en het daarom zo noemde.
Iets voor twaalven kwamen we aan in Makarora, daar geluncht (we waren allebei redelijk zenuwachtig, want ja, het was voor ons allebei de eerste keer in een helikopter, dus veel hebben we niet gegeten) en toen op naar het kantoor. Daar aangekomen moesten we nog even wachten, want de helikopter was er nog niet. Over de radio kon Hayden (uiteindelijk bleek hij de bestuurder van de jetboat te zijn) horen dat de helikopter er aan kwam. Dus wij met z'n drieën naar buiten, richting helikopter.
In films zie je mensen altijd overdreven gebukt naar een helikopter toelopen, maar bij die van ons kwam helemaal niet zoveel wind vanaf. De wieken zaten ook redelijk hoog, zodat je er eigenlijk prima onderdoor zou kunnen lopen zonder dat je wordt geraakt. Alleen achter de helikopter moet je niet komen, want de straalaandrijving daar is meer dan 500 graden! Dus die vermijdend stapten we in de helikopter. Daar zaten Daniel en ik voorin, naast piloot Dave.
Je moest een koptelefoon op met microfoon die door je stem wordt geactiveerd (als de microfoon dicht genoeg bij je mond is tenminste, wat bij mij uiteindelijk niet het geval bleek, waardoor Dave en Daniel niets hebben gehoord van de geweldige dingen die ik zei). Het opstijgen ging echt fantastisch! Het is wel wat wiebelig, maar daar wen je heel snel aan. We werden getrakteerd op een rondvlucht van ongeveer 20 minuten die echt door de valleien ging en we kwamen heel dicht langs de gletsjers waardoor je de verschillende lagen kon zien. Toen we bij de gletsjer klaar waren, vroeg Dave of alles nog steeds goed ging. 'Ja hoor' zeiden we in koor en Dave begint aan een duikvlucht waar je maag zo lekker van samenkrimpt, net als in een achtbaan. Super was dat!
Na nog even vliegen, zet hij ons af in de Siberia vallei, die wordt omringd door Mt Awful en Mt Dreadful (geen geintje). Wij waren de laatste groep van de dag en we zouden met z'n allen om 16.30 worden opgepikt door de jetboat, dus wij hoefden het minst lang te wachten of we moesten het hardst doorlopen. De natuur is echt prachtig en omdat je helemaal alleen bent, is dit nog bijzonderder. Na anderhalf uur lopen stuitten we echter al op de groep die voor ons liep. We hadden geen zin om met andere mensen te lopen, dus besloten we om een kwartier pauze te houden; zo hard hoefden we dus toch niet door te lopen. Tegen het einde van de wandeltocht (het was bijna half vijf) haalden we deze mensen alsnog in.
Hayden wachtte al op ons met de jetboat en we konden met z'n tienen meteen instappen. Hij bracht ons via de Makarora rivier, die op sommige plekken echt heel erg ondiep was, terug naar Makarora. Onderweg maakte hij ook nog een paar 360's, zodat we lekker natgesproeid werden. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat de boot sneller zou gaan, maar het was desondanks een heel erg gave ervaring!
Rond vijf uur waren we klaar en reden we door naar Haast, waar onze camping voor de nacht stond. 2 maart rijden we door naar de Fox gletsjer en rijden we door naar Franz Josef, de nog iets grotere gletsjer.